Drie bevlogen vrouwen spraken op zondagmiddag 23 september in de muziekkoepel in het Noorderplantsoen over het thema Generaties voor vrede. Drie vrouwen van verschillende generaties, uit drie verschillende landen en met geheel verschillende achtergronden. Toch waren ze eensgezind in hun wens tot het bereiken van vrede.
Ayal Gebretekle uit Groningen, een aantal jaren geleden gevlucht uit Ethiopië, vertelde hoe moeilijk het is om te kiezen in een conflict tussen twee volkeren, als je tot beide behoort. Want ze heeft een ouder uit Ethiopië en een uit Eritrea.
Lisa Rethmeijer, sinds een paar dagen Stadjer en afkomstig uit Duitsland, gaf uitleg over haar werk voor Aktion Sühnezeichen en Herinneringscentrum Kamp Westerbork. En hoe het is om Duitse van ná de Tweede Wereldoorlog te zijn.
Bij beide spreeksters kwam de politiek om de hoek kijken. Maar Grietje Vijfschaft van het Universeel Soefisme zei weinig vertrouwen te hebben in de politiek als het gaat om het bewaren van de vrede. Zij vertelde hoe je via een persoonlijke weg de vrede kunt bereiken.
Tijdens hun betogen viel de regen met bakken uit de lucht. Wellicht dat daardoor de opkomst niet groot was. Maar de wél aanwezigen stoorden zich daar niet aan: onder de muziekkoepel stonden zij eensgezind, geborgen en droog.


Als onderdeel van de vredesweek (15-23 september) nodigen wij iedereen uit om samen stil te staan bij wat vrede voor ons en onze wereld betekent.


Maar wat doen ze eraan om onderlinge ruzies of conflicten te voorkomen, of op te lossen? Hebben ze speciale afspraken om het weer met elkaar goed te maken? Moderne regels, of juist eeuwenoude tradities? Doen ze het bij christenen weer anders dan bij moslims? Of joden, hindoes, boeddhisten, humanisten, etc.?
Een bijeenkomst rondom de zonnewende. De stilte van de winter die overgaat in de beweging en de klanken van de lente. De natuur ontwaakt en ook in onszelf gebeurt dat. We ervaren die overgang in een ritueel.
Overal ter wereld worden er lichtfeesten gevierd, tradities die van alle tijden zijn. In de donkere dagen voor Kerst organiseert het Platform een lichtceremonie waar we vanuit verschillende tradities en denkbeelden iets laten zien, horen of beleven over de betekenis van licht. Dit jaar hebben we als thema “dankbaarheid” gekozen. Is er iets om dankbaar voor te zijn in deze tijd? Dankbaar aan wie of waarom?
Wij nodigen scholen uit om met hun leerlingen de voorstelling Anna’s Oorlog te komen bekijken. Anna’s Oorlog, verteld en gespeeld door Marjo Dames, is gebaseerd op het gelijknamige boek van schrijfster Beatrijs Nollet dat werd bekroon met de Kinderjuryprijs 2011.
Zo werd de middag geopend met een lied op de tekst van Rumi vanuit het Universeel Soefisme, waarna er twee mensen liederen zongen met teksten uit het Bahaï geloof, begeleid op de piano. Voetjes van de vloer om samen een universele dans voor de vrede te dansen.
De Joodse muzikante zegt na afloop: ‘Het was indrukwekkend voor me dat er zoveel mensen gekomen waren. Ik ervoer een aandacht volle aanwezigheid en openheid van de mensen. Met zo’n 60 mensen dansen wordt dan ook een belevenis, net als het zingen, waar ik heel dankbaar voor ben.’
Door een drietal humanisten werden popnummers gespeeld, waaronder het bekende nummer ‘Imagine’. Een van hen vertelt over de middag: ‘Het was mooi om te zien dat ‘vrede’ automatisch een overkoepelend thema werd.
De lichtceremonie is ontleend aan een ritueel van het Universeel Soefisme, waarbij voor de zes grootste godsdiensten een kaars wordt aangestoken, aangevuld met een zevende kaars voor ‘allen die in tijden van duisternis het licht brandende hebben gehouden’.